Hastanede yankılanan bu anonsların sebebi benim.
Yılın son günü.
Bursa Şevket Yılmaz Hastanesi’ndeyim.
Otoparkın önünden geçiyorum.
Engelli kardeşlerimize ayrılan otopark tıkabasa dolu.
Belli ki, bedensel engeli olmayan, ama vicdanları engelli kimileri gelip park etmişler.
Tevafuk, o anda engelli bir sürücüyü görüyorum.
Park yeri bulamayıp, hastane dışında, uzaktaki bir ücretli otoparka doğru yönelmek zorunda kaldı.
Aralarında koyu muhabbete dalmış güvenlik görevlilerinin yanına gittim. Gördüğümü anlattım ve görevlerini hatırlattım.
Yanıt hep bildik makamda; “uyarıyoruz, ama kimse bizi dinlemiyor ki…”
Çareyi polisi aramakta buluyorum sessizce.
Polisimize bravo, ilgili bir ses; “merak etmeyin, gereğini derhal yapacağız.”
Hastamı ziyaret ederken, anonslar hastane içinde yankılanmaya başladı.
İşim bitti, çıktım hastaneden.
Engelli otoparkının önünden geçerken baktım yeniden; araçların modelleri, plakaları değişmiş, plakasında engelli aracı olduğunu gösteren araçlar park etmişti.
Bu arada, koyu muhabbette olan güvenlik görevlileri mi?
Muhabbet daha da koyulaşmış, ellerindeki çayın dibine vurmuşlardı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder