Bugün 2 Nisan.
Takvim yapraklarından biri, çoğumuz için sıradan bir gün…
Ama bugün Otizm Farkındalık Günü.
Çoğumuzun mahallesinde, semtinde olan, ama varlıklarından haberdar olmadığımız, olsak da görmezden gelmeyi tercih ettiğimiz insanları fark etme günü.
Otizm, beyin gelişimine ilişkin zihinsel bir bozukluk.
Nedeni, tedavisi konusunda kesin bilgilerin olmadığı, otistik kişi ve yakınları için uzun soluklu bir maraton.
Bu maraton bu aileler için yalnız koşulan bir süreç.
Görmezden geliyoruz, yok sayıyoruz.
Onları fark etmek için “damdan düşmeyi” bekliyoruz.
Daha dün, engelli bir yavrumuzun yaşadığı yerdeydim.
Bana sarılışındaki sevgiyi, gözlerindeki “beni farkedin” çığlığını tanımlayacak sözcüklerim yok maalesef.
Göreceğiz, farkedeceğiz ve otizmli insanlarımız için mavi ışığı yakacağız.
Mecburuz, çünkü birbirimizden sorulacağız…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder